Debby Romberg

Niks is onmogelijk. Dat weet ik uit eigen ervaring.

Als kind was ik niet bang. closeup roosOp mijn zestiende veranderde dat echter, door een bedrijfsongeval. Ik kreeg last van hyperventilatie. Een tijdje leken mijn angsten een logisch gevolg van mijn ongeluk te zijn. Op een gegeven moment kreeg ik in de gaten dat ik door mijn angsten bepaalde dingen begon te vermijden. Bepaalde stukken durfde ik niet meer te rijden, uitstapjes met vrienden niet meer te ondernemen. Een lange worsteling met mijn angsten begon. Ik heb vaak moeten doorzetten, en ik wist dat ik langzaam meer terrein won. Lange tijd heb ik gedacht dat mijn angsten een deel van me waren. Nu weet ik dat zij juist een ├ęcht deel van mij bedekten. Met het wegwerken van de angsten kwam het vinden van mezelf. Ik wilde werken met iets dat ik echt leuk vond. Computers, lesgeven, en uiteindelijk mensen helpen zichzelf te ontwikkelen naar wie ze zijn.

Mijn weg was niet altijd gemakkelijk, het heeft me wel gebracht waar ik nu ben. Doordat ik nu weet hoe, kan ik het ook aan anderen leren. Wat ik kan, kan iedereen.